(Average reading time: 1 min. – video: 2 min.)
Ano ang gamit ng pananampalataya sa relihiyon?
Karamihan sa mga religious practitioners ay inilalagay ang faith sa Diyos sa pinakasentro ng kanilang pagsasanay. Pero magkaibang-magkaiba ang paraan ng Theravada Buddhism. Hindi ito isang faith-based religion. Walang mga makapangyarihang diyos o heavenly beings na kailangang dasalan para humingi ng tulong, at hinding-hindi inaasahan na tanggapin ninyo na lang nang basta-basta ang kahit anong doktrina.
Sa katunayan, sa isang sikat na teksto na tinatawag na Kalama Sutta, tahasang sinabi ng Buddha sa mga tao na gamitin ang critical thinking at sariling karunungan. Binalaan pa nga niya kayo na huwag maniniwala sa isang bagay dahil lang sinabi ito ng isang iginagalang na guro—kasama na ang Buddha mismo! Sa Buddhism, ang blind faith ay nagpapabagal sa inyo imbes na makatulong sa inyong pag-unlad.
Imbes na bulag na paniniwala, hinihikayat kayo ng Buddhism na mag-develop ng ibang uri ng faith na tinatawag na saddha, na mas magandang i-translate bilang “confidence” o “trust.” Ito ay isang tiwala na binuo ninyo sa paglipas ng panahon sa pamamagitan ng malalim na repleksyon at ng sarili ninyong karanasan sa meditation.
Isipin ninyo ito na parang pagtitiwala sa isang doktor dahil gumaling kayo sa ibinigay niyang gamot. Habang umuusad kayo sa landas na ito, napakahalagang ma-develop ang tiwalang ito sa mga turo, sa inyong mga guro, at sa sarili ninyong kakayahang lumago.
Kung kayo ay isang Buddhist pero hindi ninyo sinusuring mabuti ang sarili ninyong mga paniniwala at gawi, hindi ito naiiba sa blind faith. Sa pagtanggi sa bulag na pananampalataya kapalit ng isang matalino at experience-based confidence, binibigyan ninyo ang inyong sarili ng matatag na determinasyon na kailangan para manatili sa Eightfold Path at mahanap ang tunay na inner peace.
Kung walang ganitong healthy na commitment at confidence, napakadaling mawala ng inyong focus at motibasyon. Kapag dumarating ang mga mahihirap na pagsubok, pwedeng pumasok ang mga duda at maging dahilan para sukuan ninyo ang inyong spiritual journey. Sa kasamaang palad, nangyayari na ito sa maraming practitioner kahit sa mga traditional Buddhist communities.
In the 2-min video below, the late Bhante Punnaji, talks about a kind of Buddhism that has deteriorated from a path of practice to a form of superficial worship.
Feel free mag-post sa ating wall kung mayroon kayong feedback, komento o tanong. Narito ang ilang bagay na maaari mong talakayin sa grupo:
- For many Filipinos, pananampalataya (faith) is what connects us to God’s saving grace because we believe humans cannot save themselves from sin and suffering. If Buddhism teaches that we can only achieve liberation through our own efforts and understanding, how can human effort alone ever be enough given that the history of humankind is full of evil deeds and evil intentions from humans?
- The steep decline of Buddhism in highly developed countries like Japan and South Korea suggests that when given the choice, human nature naturally chooses material comfort over spiritual discipline. Doesn’t this prove that human nature is too weak or flawed to achieve enlightenment without the grace of a higher, divine authority?
- Buddhism places immense trust in human nature and our ability to self-correct and find enlightenment through our own efforts. However, global data from the Pew Research Center shows that Buddhism is the only major religion where the number of followers is actually shrinking, especially in traditional Asian countries. If human nature is naturally inclined toward awakening, why are millions of people in traditional Buddhist societies actively abandoning the practice in favor of secularism or other faiths?
Suggested video:
https://www.youtube.com/watch?v=aFSiBJdULG0