(Average reading time: 1 min.)
Ang Vajrayana Mandala
- Origin ng Mandala: Nagsimula ito sa kasiṇa noong panahon ng Early Buddhism—isang simpleng plate-sized disk na may partikular na kulay (gaya ng clay para sa Earth element) na ginagamit hanggang ngayon sa Theravada para sa samatha (tranquility) meditation.
- Paano naging mabulaklak: Sa paglipas ng mga siglo, ang simpleng kasiṇa ay naging kumplikadong mandala. Nilagyan ito ng mga geometric shapes, simbolo, at deities para magamit sa mga ritwal at invocation, imbes na pang-focus lang ng isang meditator.
- Borobudur at Cosmology: Ang Borobudur monument ay isang mandala na nagre-represent sa Mount Meru (tahanan ng mga diyos). Marami sa mga konseptong ito at mga deities ay hiniram lang ng Buddhism mula sa mga sinaunang relihiyong Vedic sa India.
- Impluwensya sa Southeast Asia: Pagkatapos ng Sri Vijaya, sumikat ang Majapahit empire na nag-promote naman ng kakaibang bersyon ng Hinduism na makikita pa rin ngayon sa Bali, Indonesia. Kahit sa Thailand na isang Theravada country, buhay pa rin ang impluwensyang ito kung saan ang mandala ay tinatawag nilang yantra.
- Hindi ito itinuro ng Buddha: Mahalagang malaman na hindi itinuro ng historical Buddha ang paggamit ng mandala; ang Vajrayana mandala ay tool na binuo lang ng mga huling guro mula sa Tibet.
We can try to see how mandala practice may be relevant to our own practice. Kung paanong binago ng mga sinaunang Tibetans, Chinese, at Indonesians ang mga disenyo para sa sarili nilang kultura, pwede rin itong i-indigenize ng mga Filipino Buddhists habang nananatiling tapat sa universal at timeless na Dhamma. If we find the mandala useful, we can create our own Filipino version.